Waarom bijna elke webshop een grens voor gratis verzending heeft

Je winkelmandje zit op € 31,05. De verzendgrens ligt op € 35. En dus staat er onderaan: € 4,95 verzendkosten. Herkenbaar? Bijna elke webshop werkt met zo'n drempel, en dat is geen toeval.

In dit artikel leggen we uit waarom die grens er is, waarom hij ligt waar hij ligt, en wanneer aanvullen echt voordeliger is dan afrekenen. Want dat is het lang niet altijd.

Een verzendgrens is geen cadeautje, het is een verkooptechniek. Zodra je net onder de drempel zit, ben je eerder geneigd om iets extra's toe te voegen dan om € 4,95 te betalen voor niks. Webshops weten dat: hoe dichter je bij de grens komt, hoe groter de kans dat je toch iets kleins toevoegt om 'm te halen.

Het werkt in hun voordeel op twee manieren:

• Je gemiddelde bestelbedrag stijgt, ook al is het maar met een paar euro. Over een miljoen bestellingen tikt dat aan.

• Je voelt je geen verliezer. Je krijgt er tenslotte een product voor terug, in plaats van kaal geld aan verzendkosten kwijt te zijn.

Daar komt de nuchtere kant bij: een pakket versturen kóst een winkel gewoon geld. Op een bestelling van € 12 gaat een flink deel van de marge op aan het transport, op een bestelling van € 60 valt dat in het niet. De grens is de plek waar de winkel het zich kan veroorloven om de rekening zelf te betalen.

Als je erop gaat letten, zie je dat verzendgrenzen zelden willekeurig zijn. Ze liggen meestal net iets boven wat mensen gemiddeld bestellen. Precies hoog genoeg om je te laten nadenken, precies laag genoeg om haalbaar te voelen.

Daarom verschilt de drempel ook zo per branche. Een drogist zit rond de € 29 tot € 35, want daar bestel je meerdere kleine dingen tegelijk. Een schoenenwinkel legt hem op € 50, een speelgoedmerk op € 55: bij één aankoop van € 40 zit je dan net mis. En sommige winkels werken helemaal niet met één grens, maar met een staffel waarbij de verzendkosten in stappen dalen. Daar heb je dan twee momenten waarop aanvullen loont in plaats van één.

Het verschil zit 'm niet in het bedrag, maar in wat je ervoor terugkrijgt. Betaal je € 4,95 verzendkosten, dan ben je dat geld gewoon kwijt. Besteed je datzelfde bedrag aan een product dat je toch nodig hebt, dan houd je er iets aan over.

Terug naar het voorbeeld van hierboven. Je staat op € 31,05 en de grens ligt op € 35. Reken je het uit, dan zijn er twee uitkomsten:

• Afrekenen zoals het is: € 31,05 plus € 4,95 verzendkosten is € 36. Je krijgt één pakket.

• Aanvullen met iets van € 3,95: je komt op € 35 en betaalt niets voor de bezorging. Je bent € 1 minder kwijt én je hebt een product extra.

Dat is de hele truc. Je zet ongeveer hetzelfde bedrag in, met een heel ander resultaat.

Het risico van aanvullen is dat je juist meer geld uitgeeft dan de verzendkosten die je probeert te vermijden. Een paar vuistregels om dat te voorkomen:

• Kies iets dat je toch al nodig had. Batterijen, tandpasta, een reserveonderdeel: iets dat op je lijstje stond, telt niet als extra uitgave.

• Blijf zo dicht mogelijk bij de drempel. Zoek een product dat het gat nét dicht, niet ruim eroverheen.

• Reken het gat af tegen de verzendkosten. Kost het aanvullen meer dan wat je bespaart, dan schiet je er niets mee op.

• Kijk of het product houdbaar is. Iets wat maanden in de kast kan, is nooit een miskoop. Verse producten of iets in de verkeerde maat wel.

• Check of er ook een tegoedbon of cadeaubon in het spel is. Dan is precies aanvullen tot het resterende saldo net zo handig als de verzendgrens halen.

Aanvullen is geen wet. Er zijn situaties waarin gewoon betalen de verstandigste keuze is:

• Het gat is te groot. Sta je op € 18 met een grens van € 50, dan geef je € 32 uit om € 4,95 te besparen. Dat is geen besparing, dat is een nieuwe aankoop.

• Je vindt niets passends. Een product kopen dat je niet wilt hebben om verzendkosten te vermijden, is de duurste vorm van zuinig zijn.

• Je twijfelt over de hoofdaankoop. Stuur je het toch terug, dan zit je met een aanvulproduct dat je alleen kocht om een grens te halen die er niet meer toe doet.

• Er zijn aparte tarieven. Sommige winkels rekenen voor grote of zware artikelen een vast bedrag, ongeacht je bestelbedrag. Aanvullen helpt dan niet.

De verzendgrens is de bekendste, maar niet de enige. Dezelfde rekensom geldt namelijk ook bij:

• Kortingscodes met een minimumbedrag. € 10 korting vanaf € 50 terwijl je op € 47 staat: die laatste drie euro verdient zichzelf ruim terug.

• Een minimaal bestelbedrag. Bij sommige winkels kun je überhaupt niet afrekenen onder een bepaald bedrag.

• Een cadeaubon met restsaldo. Hier werkt het andersom: je zoekt geen product om erboven te komen, maar juist iets om er exact onder te blijven.

• Acties met een gratis cadeau. Vanaf een bepaald bedrag krijg je iets toe, wat de laatste euro's opeens de moeite waard maakt.

Een verzendgrens is bedoeld om je net dat laatste duwtje te geven. Trap er niet blind in, maar gebruik 'm in je voordeel. Zit je er dichtbij, vul dan aan met iets nuttigs in plaats van geld uit te geven aan verzendkosten waar je niets voor terugkrijgt. Zit je er ver vandaan, reken dan gewoon af.

De vuistregel past op één regel: is het gat kleiner dan de verzendkosten, dan is aanvullen bijna altijd de betere keuze.

Zoek je snel een goedkoop product om je bestelling mee af te maken? Kies hieronder je webshop, dan zetten we de goedkoopste producten voor je op een rij, van laag naar hoog.